Deze zomer in Lahti

Ook deze zomer hoeven we ons niet te vervelen in Lahti. Een greep uit de activiteitenkalender:

* Op 2 en 3 mei de Classic Motor Show.
* (Sinfonia Lahti maakt in mei een concertreis naar China, met concerten o.l.v. Okko Kamu in Shanghai, Suhzou en tweemaal in Beijing. Dus geen concerten in Lahti ......)
* Op 28 en 30 mei Carmina Burana van Carl Orff door Sinfonia Lahti o.l.v. Esa Heikkilä.

* Van 12 tot 14 juni wedstrijden voor het WK Formule 1 speedboten.

* Van 14 juni tot en met 27 september de 17e Posterbiennale in het Kunstmuseum van Lahti.

* Van 28 juli tot en met 8 augustus de WK atletiek voor senioren, met 7000 deelnemers

* Van 4 tot en met 8 augustus de internationale Orgelweek.

* Op 8 augustus het 1e WK Marathon (voor deelnemers boven 35 jaar), de afsluiting van de WK atletiek voor senioren. De route van de marathon loopt via onze straat. Er moeten twee ronden worden afgelegd.

* EK voetbal voor vrouwen in Finland, met 3 wedstrijden in Lahti. Nederland speelt op 29 augustus in Lahti tegen Denemarken.

* Op 29 en 30 augustus het WK Mölkky ("houthakkersspel")

* Van 10 tot en met 13 september het Sibeliusfestival met o.a Sinfonia Lahti o.l.v. Jukka-Pekka Saraste.

* Van 11 tot en met 12 september het WK Karaoke.

Regels zijn regels

In Finland mag voor 9 uur 's morgens geen alcohol worden verkocht. (Of zo'n regel ook in Nederland bestaat weet ik niet.) Gistermorgen kwamen we met die regel in aanraking. Dat zit zo.
Ulla had een afspraak bij de tandarts om kwart over acht; om half negen stonden we alweer buiten. Even naar de supermarkt om boodschappen te doen. We namen ook 8 blikjes bier van het merk Sandels (Sibelius' opus 28 heet ook Sandels). Een lekker biertje voor af en toe na de sauna. Acht blikjes bier: daar doen we een maand over.
Bij het afrekenen aan de kassa, om twee voor negen, hadden we een probleem, dat echter soepel werd opgelost. Eerst werden de overige boodschappen afgerekend, en om 1 minuut over negen ook de 8 blikjes bier, apart dus. Het schijnt zo te zijn dat verkopen van alcohol voor 9 uur 's morgens automatisch bij de politie worden geregistreerd. De juffrouw aan de kassa kon dus gewoon niet anders.

Weer thuis!

We zijn weer thuis in Lahti na een "vakantie" van twee weken in Nederland, in Vijlen en Sumar. Het was geweldig om tijdens deze twee weken zoveel familieleden, vrienden en kennissen te mogen ontmoeten. Ook nieuwe vrienden (die wij via internet hebben leren kennen) en nieuwe kennissen (dankzij ons Fins kenteken) met familie uit en in Finland.

In Friesland bezochten we ook mijn geboortedorp, Bergum (oftewel Burgum), waar ik tot mijn 17e jaar woonde. Ik meende nog een paar oude Bergumers te herkennen, maar durfde hen toch niet aan te spreken. Bijgaand een foto van de Kruiskerk en van de Poppestien, een zwerfkei uit Scandinavië (Finland?) "Yn Burgum ha se de poppestien. Dêr komme de lytse bern ûnder wei. De jonge frou giet dêr hinne. Hja kloppet op 'e stien, dy wipt omheech en se nimt der gau in poppe ûnder wei."

Zoals gewoonlijk was het weer tijdens onze vakantie uitstekend. In Lahti is de sneeuw nu ook nagenoeg verdwenen; de temperatuur komt nog niet boven de 8 graden uit. We moeten dus nog maar een beetje geduld hebben met het voorjaar.

Onze (voor)oordelen over Nederland, en de verschillen tussen Nederland en Finland zijn weer bevestigd. Maar we komen heel graag weer eens terug voor een "vakantie" in Nederland.

Boekenbeurs in Lahti

Gisteren hebben we een bezoekje gebracht aan de 2e Boekenbeurs in Lahti. Dat was meteen een kans om een paar bekende Finnen in levende lijve te zien.
De beurs werd geopend door de voorzitter van de Eduskunta (het Finse Parlement), Sauli Niinistö (kokoomus), zelf ook schrijver van enkele boeken. Niinistö maakt volgens de peilingen grote kans om in 2012 president van Finland te worden, als mevr. Halonen (sdp) haar tweede en laatste termijn van zes jaar heeft volgemaakt.
Natuurlijk was ook de burgemeester (kaupunginjohtaja = stadsdirecteur) van Lahti aanwezig, en minstens twee bekende parlementsleden uit Lahti. De ene was Jouko Skinnari (sdp), en de andere Tuija Nurmi (kokoomus). Als er beelden op de televisie zijn vanuit de Eduskunta is de heer Skinnari heel vaak te zien. Hij zit daar op een vaste strategische plaats; de camera's kunnen hem bijna niet missen. Bovendien is hij een van de parlementsleden die in 2008 bij bijna alle 722 stemmingen aanwezig is geweest. Mevr. Nurmi heeft maar 21% van de stemmingen bijgewoond, en was daarmee het meest afwezige kamerlid in 2008, wat haar ook weer de nodige publiciteit heeft opgeleverd.

Verder zagen en hoorden we de bijna 70-jarige componist Kaj Chydenius (foto), bekend van songs als Sinua, sinua rakastan (Van jou hou ik).
En natuurlijk waren er ook veel schrijvers. En boeken. Alleen viel het aantal uitgevers en het aantal boeken mij wat tegen. Aan de boekenbeurs was ook een antiekbeurs gekoppeld. Een slimme zet om het aantal bezoekers te vergroten, want de jonge boekenbeurs van Lahti moet zijn plaats te midden van de andere stuk of 10 boekenbeurzen in Finland nog bewijzen. En daar sloeg Ulla haar slag. Zij kocht een paar tweedehandsboeken, o.a. Pessi ja Illusia, een sprookje van Yrjö Kokko uit 1944, en Vänrikki Stoolin tarinat (de vertellingen van vaandrig Staal) van Johan Ludvig Runeberg, uit het Zweeds vertaald door Otto Manninen (in de verte nog een beetje familie).

Met de koppen tegen elkaar

Dat gebeurde gisteren in de kwartfinale voor de Finse voetbalbeker tussen HJK uit Helsinki en FC Lahti. Die wedstrijd was aangekondigd als de strijd tussen de koning (Litmanen, FC Lahti, 38 jaar) en de tsaar (Valeri Popovitsj, HJK, ook 38 jaar. Hij speelde in 2000 een halfjaar bij SC Heerenveen).
In de 23e minuut botsten de oudjes met de koppen tegen elkaar bij een hoekschop. Litmanen verliet meteen het veld, en Popovitsj bij het einde van de eerste helft.
De schade schijnt mee te vallen. Litmanen zou aanstaande zaterdag toch kunnen meespelen tegen Wales. Oh ja, FC Lahti verloor na strafschoppen (7-5).

De bons krijgen

In het Fins klinkt het allemaal misschien iets vriendelijker dan in het Nederlands, maar de gevolgen zijn hetzelfde. We doelen op de "economische crisis", in het Fins lama. Veel werknemers krijgen nu te maken met werktijdverkorting, in het Fins heet dat lomautus (loma = vakantie!). Ook worden veel werknemers ontslagen. Ontslaan heet in het Fins sanoa irti of irtisanoa, letterlijk "los zeggen", wat toch iets aardiger klinkt.
Gelukkig heeft de Finse regering eind januari een elvytyspaketti (reanimatie-pakket) opgesteld. In Nederland is men op dit moment nog niet zo ver.

Nog twee Finse uitdrukkingen die met ontslag te maken hebben. Als voetbaltrainers, managers e.d. worden ontslagen lezen we in de krant dat zij "de schoen kregen" (saada kenkää) of gewoon een "trap" (saada potkut). In het Engels schijnt het niet om een schoen, maar om een laars te gaan ("to get the boot"). Uiteraard alleen figuurlijk bedoeld. De laatste tijd hebben we ook enkele letterlijke toepassingen gezien, zoals o.a. ex-president Bush kan beamen.

IJshockey en zomervakantie

"Met zomervakantie sturen". Kent u die uitdrukking?
Deze maand zijn in Finland al 4 ijshockeyteams met zomervakantie (kesälomalle) gestuurd. Die uitdrukking viel me vorig jaar maart al op, en nu kom ik haar weer tegen. Van de 14 teams uit de Finse kampioenscompetitie zijn er dus nog 10 in de strijd: 8 teams spelen de play-offs voor het kampioenschap en 2 teams de playouts om degradatie.
De Pelicans uit Lahti maken nog steeds een kans op het kampioenschap. Daartoe moeten ze in de volgende ronde zien te winnen van de Blues uit Espoo.

De ijshockeycompetitie begon hier al half september en eindigt half april. De kampioen heeft dan minstens 70 en maximaal 82 wedstijden gespeeld:
** Eerst 58 wedstrijden in de Runkosarja (rompserie). De 14 teams ontmoeten elkaar 4 keer (totaal 13x4 = 52 wedstrijden. Bovendien speelt - heel vreemd - elk team binnen een groep van 7 teams nog eens eenmaal tegen de andere teams uit die groep: dus 6 wedstrijden. De nummers 1 tot en met 6 uit de Runkosarja zijn geplaatst voor de volgende ronde. De nummers 7 tot en met 10 spelen de playoffs (max. 3 wedstrijden) voor plaatsing bij de laatste 8, terwijl de nummers 11 tot en met 14 spelen voor de playouts (1 team moet degraderen).
** De Pelicans waren negende in de Runkosarja, maar wisten zich in 3 wedstrijden te plaatsen voor de laatste 8 door te winnen van de nummer 8 uit de Runkosarja, Ilves uit Tampere.
** De kwartfinales, halve finales en de finale gaan over minimaal 4 en maximaal 7 wedstrijden. In deze fase speelt de aanstaande kampioen dus nog minimaal 12 en maximaal 21 wedstrijden.

De strijd om degradatie gaat nu tussen de nummers 11 en 12 van de Runkosarja. De nummers 13 en 14 hebben het vege lijf kunnen redden via de playouts, en genieten - net als de nummers 7 en 8 - alvast van hun zomervakantie.

Finland - Nederland

In Fin-E-Zine, de nieuwsbrief van de Finland-site, stond onlangs een interview met Job Dragtsma, de Nederlandse trainer van de huidige Finse voetbalkampioen FC Inter uit Turku. Hem werd gevraagd om 3 grote verschillen en 3 grote overeenkomsten tussen Finland en Nederland te noemen.

Als 3 grote verschillen noemde hij:

* De Fin is in eerste instantie introverter dan de Nederlander.

* In Finland is veel meer ruimte dan in Nederland, en daardoor zijn er geen files (Héérlijk!).

* Er is hier meer respect voor de ander, waarden en normen (merkbaar op straat, in winkels, overal).

Drie overeenkomsten zijn:

* Finnen en Nederlanders zijn beiden sportief.

* De maatschappij is beide landen goed georganiseerd.

* Finnen en Nederlanders houden beiden van koffie.

Een kleine toevoeging mijnerzijds: het respect voor de ander gaat zelfs zover dat men elkaar op straat niet groet; men "ziet" elkaar gewoon niet. Dat geldt zelfs in het bos. Maar als ik daar een eenzame wandelaar tegenkom en hem of haar groet, wordt mijn groet meestal wel vriendelijk beantwoord.

Litmanen: alweer

Onze krant (Etelä-Suomen Sanomat, kortaf ESS, ook wel Etlari) had vanmorgen twee berichten over Litmanen op de voorpagina.
In de linkerkolom stond het bericht dat Litmanen zich gisteren weer heeft gemeld op de training van FC Lahti. Waarschijnlijk om zijn conditie op peil te houden voor de interland van Finland tegen Wales op 28 maart in Cardiff (voorronde WK). En morgen speelt Litmanen mee in de bekerwedstrijd van FC Lahti tegen JJK uit Jyväskylä. Over zijn verdere toekomstplannen is niets bekend. (Men durft hem daarover ook niets te vragen.)
In de rechterkolom werd gemeld dat het plan voor een standbeeld van Litmanen op de lange baan is geschoven, enerzijds omdat het benodigde geld nog lang niet binnen is, anderzijds vanwege de negatieve publiciteit.
Wij beloven dat wij op deze plaats pas weer iets over Litmanen zullen berichten als hij bekend maakt te zullen stoppen met voetballen, of als zijn standbeeld wordt onthuld.

Ski-plezier

Toen ik jaren geleden met mijn Finse vriendin Seija aan het skiën was op de Brunssumerheide hoorde ik een groepje skiërs achter ons zeggen: "Waarom kunnen wij het niet net zo goed als die twee daar?"
Ja, het waren zeker onze Finse genen die maakten dat wij ons toen glijdend en niet lopend op de ski's voortbewogen. Net zoals alle Friezen goede schaatsers zijn (wat natuurlijk niet waar is.)
Hoewel, onlangs las ik in de krant een verzuchting van een Finse veteraan: "In wat voor tijden leven wij dat skiën op school geleerd moet worden, of zelfs in militaire dienst? Een Fin moet toch van nature al kunnen skiën?"

Wij genieten iedere dag van de groepen skiërs die in het park bij ons huis hun baantjes afleggen, soms hele schoolklassen tegelijk. Met opschepperige jongetjes die de vrije stijl beoefenen, kleuters die snelheid pretenderen, en kwetterende meisjes die vooral gezellig willen skiën. Een kleurrijk gezicht. Het is de laatste weken ideaal skiweer: een paar graad onder nul, windstil, af en toe een zonnetje en een beetje verse sneeuw.
We kijken graag toe vanachter het raam. Binnen is de lucht nu wel erg droog. De luchtvochtigheid zakt soms tot onder de 30%; in Voerendaal hadden we uitschieters naar meer dan 75%.

De volgende korte video's zijn 's morgens om 8 uur opgenomen vanaf ons balkon.

Lex Nokia

In Finland wordt de laatste tijd veel over de Lex Nokia ("de wet van Nokia") gepraat. Hiermee wordt niet gedoeld op het aanzeggen van ontslag per SMS, wat in Finland ook wel schijnt te gebeuren. Gelukkig wijst de Finse Werkgeversbond deze methode af. Het verlenen van ontslag is niet eenvoudig, maar je mag hierbij niet de goede manieren aan de kant zetten.
De Lex Nokia is een wetsvoorstel dat het mogelijk maakt dat werkgevers in de metadata neuzen van de mails die hun werknemers hebben verstuurd, als er vermoedens zijn van bedrijfsspionage. Natuurlijk wordt hiertegen meteen het recht op privacy in stelling gebracht.
Mevr. Suvi Lindén, de minister van Communicatie die de wetswijziging voorbereidt, maakte in dit verband een grapje dat verkeerd viel. Ze zei in een interview dat een werkgever nu al het recht heeft om te eisen dat een werknemer zich uitkleedt als die wordt verdacht van het laten uitlekken van bedrijfsgeheimen. Natuurlijk moest ze al gauw toegeven dat haar opmerking als een grap moest worden opgevat.
Het gerucht dat Nokia Finland zal verlaten als de wetswijziging niet door zou gaan, is zowel door de regering als Nokia met stelligheid ontkend.

Afonso Alves

Even een teken van leven. Na het norovirus hebben we momenteel last van een lichte flunssa, een griepje. Dat hoort allemaal bij de inburgering in Finland. Dus lekker binnen blijven.
Gisteren via de Finse sportzender Urheilukanava live gekeken naar de bekerwedstrijd tussen West Ham United en Middlesbrough (1-1). En alleen maar om Afonso Alves, ex-Heerenveen en in het seizoen 2006-2007 topscorer van de Eredivisie (34 doelpunten) weer eens aan het werk te zien. De Finse verslaggever noemde ook nog even dat Alves in oktober 2007 zeven doelpunten scoorde voor Heerenveen in de wedstrijd tegen Heracles (9-0). Alves verliet Heerenveen in 2008 uiteindelijk na een hele hoop gedoe.
We zagen gisteren een Alves in mindere doen; alsof hij er helemaal geen zin meer in had. Maar één bal op doel geschoten... Een kwartier voor het einde werd hij gewisseld.

Schoolvrij

Vorige week dinsdag kreeg ik een sms-je dat de cursus Fins op woensdag niet kon doorgaan. Zo gaat dat hier (en misschien nu ook wel in Nederland): je ontvangt meestal een sms-je om je te herinneren aan je afspraak bij de dokter of de garage.
In dit geval ging het dus om een afzegging. Ik neem aan omdat onze juffrouw - we mogen haar bij haar voornaam (Kirsi) noemen - ziek was. Ik had weer heel even het gevoel van vroeger: fijn, de juf of meester is ziek! Dus geen beurt of overhoring. En weer een week extra tijd om je voor te bereiden op de volgende les. Dom natuurlijk.
Een van de leuke kanten van het met andere buitenlanders Fins leren is te ontdekken dat iedereen zijn specifieke "problemen" heeft. Zo spreekt de Russin over "ge galuavat", waar het "he haluavat" (zij willen) moet zijn. En het Duitse meisje moet niet meer zeggen "eenhonderdduizend", maar gewoon "honderdduizend". En de Nederlander mag in het Fins niet zeggen "ik heb tot 2007 in Nederland gewoond", maar "ik woonde tot 2007 in Nederland". Met het juiste gebruik van o.v.t. in plaats van v.t.t. heeft iemand uit Wales weer helemaal geen moeite.
En nu maar hopen dat de les morgen wel doorgaat. We moeten toch wel iets terugkrijgen voor de € 36 voor 13 lessen van 2,5 uur.....

Jari Litmanen speelde mee!

Jari Litmanen speelde vandaag de volle 90 minuten mee in de oefenwedstrijd (zie ons vorige bericht), die met 8-2 door FC Lahti werd gewonnen. De maestro maakte zelf beide laatste doelpunten: een uit een fraai afstandsschot en een uit een omhaal. Klasse verraadt zich nooit.

Multicultureel

In telegramstijl iets over het programma van deze week:

** Eergisteren weer heel wat Fins geoefend met Ahmed uit Egypte en Fabio uit Brazilië tijdens de cursus Fins. (Op de foto het Aikuiskoulutus-keskus, het centrum voor onderwijs aan volwassenen, te Lahti.)

** Gisteravond een muziek- en dansvoorstelling bijgewoond van de Thaise groep Ranat aek, in de kerk van Mukkula, onze wijk.

** Vanmiddag naar een voetbalwedstrijd van FC Lahti tegen JK Nõmme Kalju uit Tallinn, Estland. Het is de eerste oefenwedstrijd van FC Lahti voor het nieuwe seizoen. De wedstrijd wordt gespeeld op het kunstgras van het sportpark van Mukkula. En er is een grote kans dat Jari Litmanen ook meespeelt!

** Nog geen plannen voor morgen, maar waarschijnlijk een flinke winterwandeling door de sneeuw.

** Misschien overmorgen naar een concert in de Ristinkirkko, waar bruiloftsmarsen en -liederen van verschillende componisten worden uitgevoerd door Pauli Pietiläinen aan het orgel en Aurora Ikävalko, zang. Het concert sluit aan bij de bruidsbeurs die dit weekend in Lahti wordt gehouden, en is vooral bedoeld om aanstaande bruidsparen te helpen bij hun muziekkeuze.....

Maar ook ander publiek is welkom!

Weer naar school

Nooit te oud om te leren. En dus zit ik weer op school, iedere woensdagavond van vijf tot half acht, om beter Fins te leren spreken (middenniveau), tot 1 april. De lessen zijn uitsluitend in het Fins, en alleen de juffrouw is een Finse. Wij, de leerlingen, zijn met zijn zestienen: drie Duitse meisjes, twee Chinese meisjes, een Japans meisje, een Filippijnse, een Wit-Russin, een Russin, drie Italiaanse jongemannen, een Welshman, een Egyptenaar, een Braziliaan en een Nederlander. De jongste is 16 jaar en de oudste bijna 63. Van de zestien cursisten zitten er zeven op school in Lahti (middelbare school of beroepsopleiding), via een of ander uitwisselingsprogramma. Acht cursisten hebben een baan en zij willen (of moeten) beter Fins spreken op het werk. En één cursist doet mee vanuit een soort hobbyisme.

Het gaat op de cursus vooral om het spreken van het Fins. Maar daarnaast wordt ook aandacht besteed aan het begrijpen van gesproken tekst en het zelf schrijven van korte teksten. De grammatica wordt bekend verondersteld, en men wordt ook geacht al over een flinke woordenschat te beschikken. Voor sommigen is een dergelijke cursus ook een voorbereiding op een soort inburgingstoets die moet worden afgelegd om de Finse nationaliteit te kunnen verkrijgen. 

Neen hoor, wij blijven gewoon Nederlander.

Jari Litmanen traint weer mee met FC Lahti!

Jari Litmanen heeft zich gisteren weer gemeld op de training van FC Lahti, op het kunstgras van Kisapuisto. Wat heeft dat te betekenen? Gaat hij toch weer voetballen voor FC Lahti?

Zoiets durft niemand te vragen aan de 'maestro'. Dat waagt zelfs de trainer van FC Lahti niet. Litmanen zal zelf wel bepalen wanneer hij zijn verdere plannen bekend zal maken. Waarschijnlijk is het zo dat Litmanen nu bij FC Lahti traint om aan zijn conditie te werken, om mogelijk te worden geselecteerd voor het Finse elftal dat in februari in en tegen Japan speelt.

Lahti weer sneeuwvrij

In Lahti is een einde gekomen aan de derde sneeuwperiode in deze winter. De temperaturen liggen al een paar dagen boven nul. Weg sneeuw, en het ijs op de meren is heel onbetrouwbaar geworden. De zon laat zich ook al een paar dagen niet meer zien. Het lijkt Nederland wel.
Deze week gaat het opnieuw vriezen, en het wordt zonniger. En we krijgen vast en zeker ook wel weer opnieuw sneeuw deze winter.

Jaakko Kuusisto vrijt met Oulu

Jaakko Kuusistoa kosiskellaan Ouluun.
Dat meldde onze krant vorige week. De violist en eerste concertmeester van Sinfonia Lahti zou er wel voor voelen om vaste dirigent te worden van het orkest in Oulu. Het zou niet de eerste keer zijn dat iemand "liever de baas wil spelen dan zelf het werk te doen". Denk alleen maar aan Jaap van Zweden (viool) en de Finse voorbeelden Osmo Vänskä (klarinet) en Susanna Mälkki (cello).
Jaakko Kuusisto is al bij verschillende orkesten als gastdirigent opgetreden, o.a. bij deFilharmonie (Antwerpen) en het orkest van Minnesota. Ook heeft hij enkele werken gecomponeerd, zoals de Koirien Kalevala (de Kalevala van de honden), een opera voor het gehele gezin.
In de krant ontkende Kuusisto (1974) zijn ambities in de richting van Oulu niet. Gelukkig zei hij erbij dat hij ook erg geniet van zijn huidig werk bij Sinfonia Lahti. Zijn vertrek zou een grote aderlating voor het orkest betekenen.
Het is ook belangrijk dat Sinfonia Lahti op niet al te lange termijn weer een vaste eigen dirigent krijgt, na het vertrek van Vänskä in 2008.

Vandaag Loppiainen

Vandaag, Driekoningen, is het weer een algemene feestdag in Finland: Loppiainen, het einde van de Kersttijd. Nu moeten de kerstbomen en de kerstversiering echt zijn opgeruimd! De meeste winkels zijn dicht.

Loppiainen (waarin het Finse woord loppu = einde doorklinkt) werd van 1973 tot 1991 gevierd op de zaterdag die het dichtste lag bij 6 januari. Vanaf 1992 wordt weer de oorspronkelijke datum aangehouden.

Lahti: meer dan 100.000 inwoners!

Aan het einde van 2008 telt Lahti meer dan 100.000 inwoners, en dat wordt vanavond gevierd met een groots vuurwerk vanaf Radiomäki (de heuvel waar de oude zendmasten van Radio Lahti staan, in de buurt van de springschansen).

Wie nummer 100.000 was, is natuurlijk niet precies na te gaan. In Lahti heeft men er niet voor gekozen om daarvoor een willekeurige baby te nemen.

Toch zakt Lahti op Nieuwjaarsdag 2009 een plaatsje op de ranglijst van grootste Finse steden, van nummer 7 naar nummer 8. Wij worden dan voorbijgestreefd door Jyväskylä, dat zo'n 125.000 inwoners gaat tellen door een fusie met twee buurgemeenten. Maar Lahti en enkele buurgemeenten praten ook over een fusie, zodat de 7e positie in 2009 mogelijk weer terug wordt veroverd.

Friese Fin wint Idols

Heel veel aandacht in de Finse tabloids voor de finale van Idols, die werd gewonnen door Koop Arponen. Koop ging met de hoofdprijs naar huis nadat hij met meer dan 70 procent van de stemmen door het publiek als winnaar werd verkozen.
Koops moeder is de Friese Teatske Postma, afkomstig uit Rottevalle. Zijn opa is de in 1995 overleden Koop Postma, die bekendheid genoot als accordeonist van The Melody Stars.
Koop won de finale door zijn vertolking van nummers van Creedence Clearwater Revival en Neil Young.

Finland wereldkampioen!

In een weekend vol sport, en ook Nederlandse successen (veldlopen en zwemmen), is Finland in Praag wereldkampioen geworden in een toernooi waarin Nederland 19e werd. Het gaat om de sport die in Finland salibandy heet, en in Nederland vloerbal, floorball of unihockey. Salibandy is een sport die het midden houdt tussen ijshockey en zaalhockey. De wedstrijd gaat over 3x20 minuten.
Het bijzondere aan dit kampioenschap was dat Finland in de finale won van Zweden, dat de vorige 6 keer wereldkampioen was geworden. Een wedstrijd tussen Finland en Zweden is bijna net zo serieus als een wedstrijd tussen Nederland en Duitsland.
Maar het meest bijzondere was toch wel het scoreverloop. Finland nam een sensationele 4-0 voorsprong. Op de tribune zeer betrokken gezichten van de Zweden en zeer uitgelaten Finnen.
In de 3e periode kwam Zweden langszij, 4-4, en wisten de Zweden zelfs een 6-4 voorsprong te nemen. Dus: zeer betrokken gezichten van de Finnen en zeer uitgelaten Zweden op de tribune. Maar kort voor tijd maakte Finland 6-5 en 6-6. In de verlenging scoorde Finland de gouden goal. Op de tribune dus zeer uitgelaten Finnen en zeer bedroefde Zweden.
En zo valt er toch nog heel veel te genieten in deze donkere winterperiode (de tweede sneeuwperiode is net achter de rug).

Alweer een bijzonder concert

We vermelden hier niet elk concert dat wij hebben bijgewoond, en ook niet alle concerten die wij hebben gemist. Het muziekaanbod in Lahti is ook zo overweldigend.
Maar het concert van Lahden Sinfonia van vorige week was weer heel bijzonder, met twee vrouwen in de hoofdrol: de Finse dirigente Susanna Mälkki, en de 21-jarige Britse violiste Chloë Hanslip.
Het programma was ook heel bijzonder. Eerst Maro (De zee), uit 2006, van de Fin Kimmo Hakola, dan het Vioolconcert nr. 1 van Max Bruch, en ten slotte L'Ascension van Olivier Messiaen. Het vioolconcert konden wij bij wijze van spreken meezingen, de rol van de dirigent lijkt ons bij zo'n bekend werk ondergeschikt. Maar de beide andere werken waren nieuw voor ons. Het was ontzettend spannend te zien hoe de dirigent het orkest meenam op de "ontdekkingsreis" (in elk geval voor ons). Susanna Mälkki wordt in de krant genoemd als mogelijke toekomstige vaste dirigent van Lahden Sinfonia.

Het vioolconcert werd betoverend gespeeld door Chloë Hanslip. De betovering werd plotseling verbroken toen ik - tijdens een heel zachte passage - ontdekte dat ik mijn mobieltje niet had uitgeschakeld. Gelukkig kon ik de fout tijdig herstellen. Stel je voor dat ik door een blunder de krant had gehaald.....

Van Chloë Hanslip kochten wij in de pauze een cd, die door haar werd voorzien van "my best wishes". Als ze nog beroemder wordt, zal deze cd zeker nog meer waard worden. Deze week treedt zij op in Chili.

Onafhankelijkheidsdag

Gisteren vierde Finland zijn Onafhankelijkheidsdag (Itsenäisyyspäivä). Op deze nationale feestdag wordt herdacht dat het Finse Parlement op 6 december 1917 eenzijdig de onafhankelijkheid uitriep, enkele weken na de Russische Oktober-revolutie. Enkele weken later werd Finland erkend door de Russische Raad van Volkscommissarissen (Lenin c.s.).

Op deze nationale feestdag heeft "iedereen" vrijaf en zijn de winkels dicht. Overal zijn er die dag veel activiteiten. De dag begint met het hijsen van de vlag, herdenkingen bij oorlogsmonumenten, kerkdiensten en militaire parades (ook in Lahti). Dan zijn er overal feestelijke bijeenkomsten en feestconcerten. Voor het concert door Lahti Sinfonia, ditmaal o.l.v. Okko Kamu, konden wij jammergenoeg geen kaartje meer bemachtigen.

Om vijf uur 's middags (in het pikkedonker), was er in Lahti een speciale show van het waterorgel in de vijver van het Pikku-Vesi-park, en wel op de muziek van Finlandia, Maamme (het Finse volkslied) en de Porilaistenmars. Aangeboden door Lahti Energia. De voorstelling eindigde met een groots vuurwerk, maar begon met een toespraak door een bestuurslid van het lokale energiebedrijf. Als ik het goed begrepen heb kreeg "Brussel" ook nog een veeg uit de pan, en werd het verdwijnen van de Finse mark betreurd.

Tot de vaste randverschijnselen van de Onafhankelijkheidsdag horen ook het uitdelen aan arme mensen van soep op het plein van de Domkerk te Helsinki, en het demonstreren (op beperkte schaal) voor de terugkeer van Karelië bij Finland.

Het hoogtepunt van de dag is toch wel het feest in het Presidentieel paleis, waarvoor jaarlijks zo'n 2000 gasten worden uitgenodigd, en dat rechtstreeks op de televisie te volgen is. De stoet gasten werd geopend door een oorlogsveteraan. Ook de imam kwam langs, en had geen enkele moeite om de president de hand te schudden.

Belangrijke vragen waar de Finnen zich op zo'n avond druk over maken zijn: wie is dit jaar uitgenodigd (parlementsleden, ministers, ambasadeurs etc. komen natuurlijk ieder jaar), wie was er niet bij, wie komt met wie (of alleen), en wie draagt de mooiste jurk (alleen de dames natuurlijk). De Finse tabloids laten hun lezers de "koningin" van het feest kiezen. En dat is dit jaar de 18-jarige zangeres Anna Abreu geworden, nummer twee in de Idols-verkiezing van vorig jaar.

Partir, c’est mourir un peu...

Dat slaat op Saara, de poes van mijn moeder. 
Mummu (bijna 96) heeft sinds een paar maand een vaste plaats in het verzorgingstehuis van Jämsä. Haar grootste zorg was toch de poes, die nu alleen in haar huis achterbleef, eenzaam, maar goed verzorgd door de buren. Negen jaar lang was Saara haar metgezel in huis. 
Gelukkig is er nu een nieuw en goed tehuis voor Saara gevonden, in Kuopio, zo’n 200 kilometer van Jämsä, via een advertentie in het …. Politieblad. Deze week is Saara opgehaald door een lief echtpaar dat haar meenam voor hun opa van tachtig, wiens hond onlangs is overleden, Die man krijgt nu een oudere poes, aan wie niet meer van alles geleerd hoeft te worden. Persoonlijk acht ik Saara niet helemaal goed opgevoed. Zij gebruikte steeds meer ruimte van de eettafel voor het raam dan haar was toegewezen, om naar buiten te kijken. Maar wat kon ze toch veel. Deuren openen door te springen op de deurkruk. Of bij iedereen in bed kruipen; zelfs bij mij toen ik een keer geen mat tussen de deur had gezet, om de deur dicht te klemmen. Zij sprong 1,5 meter op de vogelvoederbak om te melden dat zij naar binnen wilde. Sloop achter ons aan als een detective en keek een andere kant uit als ze betrapt was. Miauwde alleen maar als mijn moeder verder ging dan de 135 stappen naar de brievenbus.

Als wij in de vakanties bij mijn moeder kwamen bracht Saara voor ons eekhoorns mee in plaats van muizen, alsof ze begreep dat wij helemaal uit Nederland gekomen waren. Saara was het laatste jaar ook heel aanhankelijk geworden, en leek iedereen die maar langskwam aardig te vinden. Uiteraard had ik de schone taak om haar namens de hele familie over te dragen, met al haar spullen (de kattenbak, etensbakjes, krabpaal, dekentjes en speeltjes). Nu Saara weg is beginnen we haar pas te missen. En nooit meer de vraag van mummu: “Is Saara al binnen?” (Hoe vaak is Saara niet langs mummu naar buiten geglipt, terwijl mummu dacht haar naar binnen te moeten roepen.)

Leugens, grove leugens en .....

.....statistieken!
Aan de Britse staatsman Benjamin Disraeli (1804 - 1881) wordt de uitspraak toegeschreven dat er drie soorten leugens zijn: leugens, grote leugens en statistieken. Waarom zou hij trouwens gelijk moeten hebben?

Volgens een recent onderzoek in 31 landen behoren Nederland en Finland tot de Europese landen waar de mensen het meest tevreden en gelukkig zijn. Wat tevredenheid betreft staat Denemarken op nummer 1 met een 8,5 (10 = heel erg tevreden), Zweden scoort een 8,3, Finland bezet de derde plaats met een 8,2, Noorwegen is vierde met 8,2 en Nederland vijfde met 7,9. Als het gaat om geluk staat Finland met Denemarken bovenaan met een 8,3, Zweden is derde met 8,2, Noorwegen vierde met 8,1 en Nederland weer vijfde met een 8,0.
En dan komen er nog 26 landen waar de mensen minder tevreden en gelukkig zijn!

In het onderzoek vind ik weer een bevestiging van de volgende stellingen:
* Nederland is het meest Scandinavische land buiten Scandinavië, en
* In de vergelijkende landenstatistieken liggen Finland en Nederland vaak (in minstens 7 van de 10 gevallen) heel dicht bij elkaar.

Of Nederland de hoge plaats op de ladder van tevredenheid en geluk zal behouden, nu er mogelijk een omroep komt die meer aandacht zal geven aan de onvrede "bij de mensen"?

Joulu on avattu (Kerst is geopend)

Op dezelfde dag waarop Sinterklaas in Nederland arriveerde is in Finland het kerstseizoen geopend. Dat brengt in deze donkere dagen veel "gezelligheid" met zich mee (al houden sommigen helemaal niet van dat oer-Hollandse woord). Niet alleen in de winkels en door de verlichting op straat, maar ook door kerstmarkten (voor het goede doel), zangavonden en concerten.
En een beetje gezelligheid mag ook wel, na oktober, in het Fins lokakuu = moddermaand genoemd. En november heeft in het Fins ook al niet zo'n opbeurende naam: marraskuu (marras = oud woord voor "dood").
De zon komt deze dagen om half negen op en gaat om half vier onder. Komende week gaat het al ook overdag vriezen. Maar we laten ons geen winterdepressie aanpraten. Er zijn trouwens speciale lampen te koop die helpen een winterdepressie te voorkomen.
We wachten op de eerste sneeuw. Dan wordt het pas echt "gezellig", en meteen al een stuk minder donker. En stiekem maken we al vakantieplannen voor het volgend voorjaar ergens in Nederland.

Väyrynen maalasi Uefa-cupissa

"Väyrynen maakte een doelpunt in de Uefa-cup." Dat was gisteravond een kop op de Finse teletekst. En die tekst staat er een dag later nog. Alsof de sc Heerenveen er ook niet 5 doelpunten om de oren heeft gekregen: een 5-1 nederlaag tegen Wolfsburg.
Ik heb de afgang van Heerenveen live kunnen volgen via het beeldverslag van DSF op internet (via Justin TV). Zeer duidelijke beelden, en gratis. De Duitse commentator maakte bij de stand van 2-1 wel een erg pijnlijke opmerking: "Heerenveen spielt gut mit...."

6 november, een bijzondere dag

Even terugkijken. Vandaag is het precies een jaar geleden dat wij introkken in ons nieuwe huis. En voor het geval jullie het nog niet wisten: het bevalt ons hier uitstekend!

Vandaag wordt er weer eens gevlagd in Finland, zij het op bescheiden schaal, want het is geen officiële vlagdag. De vlag wordt uitgestoken ter ere van svenska dagen oftewel ruotsalaisuuden päivä, de Dag van de Zweedse identiteit. De dag herinnert aan het recht om in Finland de Zweedse taal te mogen gebruiken. En ook aan de dood van de Zweedse koning Gustaaf Adolf II, die op 6 november 1632 sneuvelde tijdens de slag bij Lützen.
Oh ja, aanstaande zondag is er weer een niet-officiële vlagdag, ter ere van Isänpäivä, vaderdag! Die dag wordt hier - net als in Zweden, Noorwegen en Estland - gevierd op de tweede zondag van november.
Moederdag, net als in Nederland op de 2e zondag van mei, geldt hier wel als officiële vlagdag.

Me mennään Eurooppaan!

We zijn er even een weekje tussenuit geweest, naar de andere kant van de Oostzee: Berlijn, Potsdam en Dresden. In Dresden, of beter Radebeul, hebben we vrienden bezocht. Het was een interessante week met veel museum- en kerkbezoek en veel muziek (o.a. Verdi's Requiem). Tussendoor maakten we ook nog een sekt-proeverij mee op het wijngoed Wackerbarth in Radebeul. Aan de bezoekers werd gevraagd waar ze vandaan kwamen. Na een korte aarzeling antwoordden wij natuurlijk: "uit Finland!". 
Intussen draaide ook in Lahti de wereld door.
In de eerste plaats de gemeenteraadsverkiezingen op 26 oktober. De zetelverdeling in gemeenteraad ziet er nu als volgt uit: Coalitiepartij (in het Europese Parlement in dezelfde fractie als het CDA) 20 zetels, Sociaal-democraten 19, Linkse Alliantie 5, Groenen 4, Christen-democraten 4, Centrumpartij (in het Europese Parlement in dezelfde fractie als de VVD) 3, Perussuomalaiset ("Ware Finnen") 3, Finse seniorenpartij 1. Het opkomstpercentage in Lahti bedroeg slechts 55,3%, in geheel Finland 61,3%.
Landelijk kreeg de Coalitiepartij (regeringspartij) 23,5% van de stemmen. de Sociaal-democraten (in de oppositie) 21,2% en de Centrumpartij van premier Vanhanen 20,1%. Grote winnaar was de partij van de Ware Finnen (5,4% van de stemmen). Deze partij heeft niet veel op met emigranten. Alle reden dus om deze partij kritsch te blijven volgen.
Dan voetbal. De FC Lahti is in de competitie als derde geëindigd door in de laatste wedstrijd bij HJK uit Helsinki te winnen met 0-1, net genoeg om HJK op de ranglijst te passeren. Kampioen werd FC Inter uit Turku, met Job Dragtsma (ex-Volendam) als trainer en Jos Hooiveld (ex-Heerenveen) en Guillano Grot (ex-NEC) in de selectie. 
Jari Litmanen deed de laatste wedstrijden van FC Lahti toch weer mee (als invaller); hij werd gekozen tot Finse voetballer van de maand oktober. 
De derde plaats, het beste resultaat van de club sinds de oprichting in 1996, geeft FC Lahti het recht om in 2009 voorwedstrijden te spelen voor de UEFA-cup. Me mennään Eurooppaan! (We gaan naar Europa!). De fans van FC Lahti zijn nu al hard aan het sparen om hun club te vergezellen naar bijv. Azerbeidjan of de Faröer.  

Kunnallisvaalit (gemeenteraadsverkiezingen)

Op zondag 28 oktober vinden in Finland de gemeenteraadsverkiezingen plaats. Maar je hoeft niet te wachten tot die dag. Tussen 15 en 21 oktober kan er al worden gestemd op bepaalde postkantoren en bij supermarkten; je hoeft in die periode ook niet te stemmen in de gemeente waar je woont. Ook buitenlanders mogen kiezen. In Lahti zijn er 340 kandidaten voor 59 zetels.

De gemeenteraadsverkiezingen gaan er in Finland een beetje anders aan toe dan in Nederland. Enkele van de meest opvallende verschillen met Nederland (naast de lange periode van de "voor"-verkiezingen):
* Er zijn geen lijstnummers voor de partijen. De kandidaten hebben een doorlopend nummer (in Lahti van 2 tot en met 341). De laagste nummers ontvangen de kandidaten van de partij die het eerst de kandidatenlijst heeft ingediend. Per partij krijgen de kandidaten een nummer volgens alfabetische volgorde. Er zijn dus geen lijsttrekkers en lijstduwers.
* Ditmaal wordt in drie gemeenten geëxperimenteerd met het stemmen via de computer.
* Men kan niet iemand machtigen om te stemmen.
* Weinig partijpropaganda. Veel kandidaten voeren een eigen verkiezingscampagne, via advertenties in de kranten of folders. Soms werkt een aantal kandidaten samen. Sommige kandidaten werken met een aanbeveling door een minister. Tot de kandidaten behoren ook enkele parlementsleden, woonachtig in Lahti.

Gisteren hebben wij van ons democratisch recht gebruikgemaakt! Wij zijn bij de keuze uit de 340 kandidaten geholpen door de kieswijzer van onze krant. Onze antwoorden op de 15 vragen werden vergeleken met die van de kandidaten. En de kandidaat die het nauwste overeenkwam met onze standpunten heeft onze stem gekregen.
Het stemmen zelf bestond uit het schrijven van het nummer van de kandidaat op een briefje. Dit (dichtgevouwen) briefje werd gestempeld door een lid van het stembureau en door ons in een envelop gedaan. Deze envelop werd door ons dichtgeplakt en vervolgens met onze oproepkaart (ondertekend door onszelf en het lid van het stembureau) gestoken in een tweede envelop. En nu maar afwachten.......

Finland is trots op Ahtisaari!

De toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Finse oud-president Martti Ahtisaari kwam voor veel Finnen als een heel aangename verrassing. Men vond het welverdiend. Eindelijk positief nieuws over Finland, na de dramatische gebeurtenissen in Kauhajoki, een paar weken geleden.
Ik hoor de laatste tijd veel mensen op de TV praten over "brändi", over het merk van Finland. Ik denk dat het hier gaat over "het duidelijker op de kaart zetten" van Finland (om ook maar eens deze lelijke kreet te gebruiken). En deze Nobelprijs helpt daarbij.
Er werd op de dag van de toekenning van de Nobelprijs overal gevlagd in Finland. Maar dat gebeurt altijd op 10 oktober, de geboortedag van de schrijver Aleksis Kivi (1834-1872). Deze dag wordt ook gevierd als de dag van de Finse literatuur.
Aleksis Kivi wordt naast Mikael Agricola (vertaalde het Nieuwe Testament in het Fins, 1548) en Elias Lönnrot (Kalevala) beschouwd als de schepper van de Finstalige nationale literatuur.
Het belangrijkste werk van Kivi is de roman De zeven broeders (Seitsemän veljestä), die in 1870 werd gepubliceerd. De zeven broeders is nog steeds een van de meest geliefde Finse klassiekers en het is in meer dan 20 talen vertaald.

Sloop van de Finnjet in volle gang

De hoop dat de Finnjet alsnog zou kunnen worden gered van de sloop bleek ijdel. Vandaag wijdde de Helsingin Sanomat een hele pagina aan de sloop van dit schip, dat jarenlang voer tussen Travemünde en Helsinki. De foto's van de sloop in India spreken duidelijke taal: de Finnjet bestaat (bijna) niet meer. Jammer!






Vrouwen dragen een bed van boord.

WAAROM?

Een week geleden werd Finland opgeschrikt door het bloedbad op een school in Kauhajoki, 280 kilometer ten noordwesten van Lahti. Finland was voorpaginanieuws in de gehele wereld. Hoe kon zoiets weer gebeuren? En waarom dan toch? Heel veel vragen en heel veel mogelijke verklaringen. Sommige verklaringen moesten weer worden herroepen; de vragen blijven.
Wij vernamen het nieuws pas aan het einde van de middag. Wij hadden die dag Ulla's moeder bezocht in het ziekenhuis van Jämsä. Onderweg naar huis genoten we van een prachtige, zonnige herfstdag en van de natuur met schitterende herfstkleuren. Thuisgekomen lazen we het schokkende nieuws op NOS Teletekst, via internet. De televisie bracht een extra journaal; de nieuwslezer was in het zwart gekleed. Aan het einde van het journaal was er ook nog even het weerbericht. Ook de meteoroloog van dienst droeg een zwart pak. Hij had er duidelijk geen zin in, ondanks het fraaie herfstweer.
Hoe komt iemand tot zo'n daad? Haat tegen de mensheid?
Er is veel onbegrip in de wereld over het omvangrijke wapenbezit in Finland. Een krant schreef hier dat de moordpartij niet plaatsvond omdat voor het wapen een vergunning was afgegeven. Inmddels zijn de wettelijke bepalingen voor het hebben van handwapens aangescherpt. Maar een garantie dat zoiets verschrikkelijks nooit weer zal gebeuren, biedt dat helaas niet.

En de aardappel komt uit Peru

Onlangs hoorde ik iemand (uit Nederland) zeggen dat het Finse woord voor aardappel, peruna, was afgeleid van het land van herkomst, Peru. Dat leek me tegelijkertijd een voor de hand liggende én een onwaarschijnlijke verklaring. Onwaarschijnlijk, want waarom ontbreekt zo’n verband in andere talen? Een klein onderzoekje.
* Het woord aardappel is in het Frans pomme de terre, in het Duits (Zuid-Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk) Erdapfel en in het Fries ierappel.
* Het Engelse woord potato is afgeleid van het Spaanse woord patata, dat weer komt van batata (uit Haïti), de naam voor “zoete aardappel”. In het Italiaans is het patata, in het Noors potet en in het Zweeds potatis.
* Het Duitse woord Kartoffel komt van het Italiaanse woord tartuffolo = truffel (zeg maar “aardknol”). Het woord kartoffel vindt men ook in het Russisch en het Pools.
Dus nergens een verwijzing naar Peru.

Waar komt het Finse woord peruna dan wel vandaan? Wel, van het Zweedse woord päron, in het Fins-Zweedse dialect pärun of peerun. Hetzelfde woord werd oorspronkelijk gebruikt voor appel en aardappel. Het Finse woord peruna in de betekenis van aardappel werd voor het eerst genoemd in een woordenboek uit 1787. Het Finse woord voor peer lijkt hier op: päärynä. En appel is in het Fins omena.

Kan de Finnjet nog worden gered?

In Helsingin Sanomat stond gisteren een artikel over het behoud van de ss Rotterdam, het grootste passagiersschip dat ooit in Nederland werd gebouwd. Hieruit sprak een zekere jaloezie, want Finland is er (nog) niet in geslaagd om de GTS Finnjet, de destijds grootste en snelste (33,5 knopen) veerboot ter wereld voor Finland te behouden als een "stukje cultureel erfgoed". De Finnjet werd in 1977 gebouwd op de Wärtsilä-werf te Helsinki voor Finnlines, en deed dienst tussen Duitsland en Finland. En wij hebben ook verschillende keren een reisje per Finnjet meegemaakt.
De Finnjet werd in 2005 uit dienst genomen. Zij heeft daarna o.a. nog dienst gedaan als hotelschip te Baton Rouge, na de wervelstorm Katrina. Deze zomer voer ze naar Alang, India, om aldaar te worden gesloopt...... De sloop is nog (net) niet begonnen. Zakenlieden uit Turku ondernemen momenteel een laatste poging om de Finnjet terug te brengen naar Finland. Ze zou dan als hotelschip in Turku of Espoo komen te liggen. Voor de terugkeeroperatie zou een bedrag van € 8 miljoen op tafel moeten komen. Hierna twee plaatsjes van de Finnjet, in volle glorie én in droeviger omstandigheden. Zie ook Finnjetweb.com.

Is Fins een moeilijke taal?

Citaat: "Suomen kieli ei anna paljon tilaa small talkille. Ei istuta kauaksi aikaa lörpöttelemään vaan mennään nopeasti asiaan." (zegt een Fins lerende bankdirecteur in de krant). Vertaling: "Het Fins geeft weinig ruimte om te praten over koetjes en kalfjes. Men neemt weinig tijd om te leuteren, maar komt snel ter zake."
Heel anders dan het Nederlands en in Nederland?

Schip moet zeilen, scheepje ligt aan wal

Het hele jaar ligt deze boot al op de wal van de jachthaven van Lahti. Waarom toch? Achterstallig onderhoud? De hoge olieprijzen? Zoekt men een koper voor deze boot? Maar de vraag die ons het meest bezighoudt is deze: waarom noemt een Fin zijn boot naar Van Ruysdael? En naar welke Van Ruysdael (of Ruisdael): Jacob of Salomon? Waarschijnlijk naar Jacob van Ruysdael. Een afbeelding van zijn schilderij van de molen bij Wijk bij Duurstede is te vinden in een boek over de algemene geschiedenis, dat vroeger op de Finse scholen werd gebruikt. En de Finse wolkenluchten doen soms denken aan de wolkenluchten die Van Ruysdael schilderde. Als een Fin weet dat je uit Nederland komt begint hij al gauw over de Nederlandse schilderkunst en niet zelden valt dan de naam van Van Ruysdael.

Alweer een jaar in Finland

Vandaag precies een jaar geleden voeren wij op de Oostzee, op weg naar ons eerste c.q. tweede vaderland....

Standbeeld voor Litmanen met één enkel van glas?

Helaas, Jari Litmanen voetbalt deze week niet mee in de wedstrijd tegen Duitsland. Hij kampt met een stevige griep, en het is de vraag of hij dit seizoen (nog 7 wedstrijden) nog wel zal spelen voor FC Lahti.
De grootste krant van Finland, Helsingin Sanomat, publiceerde onlangs een overzicht met de blessures van Litmanen tijdens zijn voetbalcarrière (niet alleen door het voetballen). De lijst van blessures en andere ongemakken ziet er als volgt uit:
* hersenschudding: 1994, 2006
* achillespeesblessures: 1994, 1996-98, 2003-05, 2007
* allergie voor honden, bloemen en gras(!)
* oorblessure (bal tegen het hoofd): 2008
* enkelblessures: 1993, 1995, 1997-98, 2000, 2004, 2006
* liesblessures: 1996, 1999, 2004
* kuitblessures: 1993, 1997-98, 2001, 2004, 2006
* knieblessures: 1995-96, 1998, 2002
* polsblessure: 2001
* dijbeenblessures: 1994, 1996-97, 1999-2000, 2002-06
* rugblessures: 1996, 2007
* oogblessure (door kroonkurk van limonadefles): 2006
* hartproblemen: 2008
En dan nu ook nog eens de griep.
Dus het wordt hoog tijd voor het standbeeld!!!!

Het is natuurlijk erg flauw van de krant uit Helsinki om te schrijven dat één enkel van het standbeeld van glas gemaakt zou moeten worden, zodat vandalen die regelmatig kunnen vernielen. Dat zou een getrouwer beeld geven van de maestro uit Lahti. En de krant verwijst ook nog even naar de te verwachten regelmatig terugkerende koppen in de krant van Lahti (Etelä-Suomen Sanomat) zoals: "Enkel van Litmanen weer kapot", en "Litmanen weer in conditie". Dat noemen we gewoon kift. Jammer voor Helsinki.

Litmanen-site eindelijk on line

De site - in drie talen waaronder het Nederlands - over een standbeeld voor Litmanen is nu eindelijk on line. Kijk hier.

Ruka (17-23 augustus 2008)

Ruka (Kuusamo) 17-23 augustus 2008

Nog één keer lacrosse

Even voor de volledigheid: de Nederlandse heren werden uiteindelijk tweede bij het Europese kampioenschap Lacrosse, gehouden te Lahti van 6 tot en met 16 augustus 2008. In de finale verloor Nederland met 14-4 van Engeland, de 'eeuwige' Europese kampioen. Derde werd Duitsland, vierde Zweden en vijfde Finland. Bij de dames won Wales en werd Nederland laatste.