Eindelijk weer on line

Eind augustus moesten we onze pc inpakken voor de verhuizing, en moesten we ons normaal internet-gebruik voor een periode van toen nog onbekende duur onderbreken. Sinds een paar dagen zijn we weer on-line vanuit ons nieuwe huis. In die tussentijd hebben we in diverse biebs, cafés, winkels en bij familie ons toch toegang tot internet kunnen verschaffen. Maar steeds onder een zekere tijdsdruk, en altijd met het idee dat anderen klaar stonden om onze plaats achter het beeldscherm in te nemen. Gelukkig hadden (en hebben) wij een uitstekende secretaresse in Nederland (onze dochter) aan wie wij onze belevenissen konden door-mailen. Zij zorgde ervoor dat de weblog regelmatig werd bijgewerkt. Maar nu weer zelf kunnen internetten willen wij zelf het "onderhoud" aan de weblog verzorgen.

We wonen nu 3 weken in ons nieuwe huis, en het bevalt ons prima hier. Er moet nog een paar kleine zaken aan en in het huis gebeuren: nog een paar planken in een kast, een WC-pot moet nog aan de grond worden vastgemaakt. Ook hangen de schilderijen nog niet, moeten er nog wat plafondlampen worden uitgezocht. Dat soort zaken. Maar sinds vandaag hangt er overal luxaflex voor de ramen, in feite tussen de tweede en de derde ruit. Tot nog toe beschermden we onze privacy in de slaapkamer door een opblaasbaar matras tegen het raam te plaatsen.

Vanuit de werkkamer annex logeerkamer, zien we - achter de pc zittend - veel mede Lahti-bewoners aan ons voorbij trekken. Heel vaak met nordic-walking-stokken, en alvast warm gekleed voor de winter die zeker komt. Momenteel is het rond het vriespunt. Afgelopen week viel er een paar centimeter sneeuw.
In de winkels zijn de voorbereidingen voor kerst allang begonnen: veel donker-kerst-rood. De kerstman (de echte?) is afgelopen zaterdag geland met een helikopter op het marktplein van Lahti. Veel chefs nemen hun personeel uit voor een pikku joulu (klein kerstfeest): eten, drinken en karaoke.

Vandaag kwam in Lahti de zon op om 8.48 uur, en ging de zon onder om 15.20 uur. Toch is het 's avonds niet donker door het kleine beetje sneeuw.

Hierbij foto's van onze straat, gezien vanuit het raam van onze werkkamer annex logeerkamer.

We zijn ingetrokken in ons nieuwe huis!

En wat doen onze kuiten pijn! We hebben heel wat kilometers in ons eigen huis afgelegd, trap op en af. We dachten in de loop van de jaren voldoende ervaring te hebben opgebouwd met het bouwen van Lundiakasten. Ook het werkplan (verdeling dozen en andere spullen per kamer) was, op papier, zo vernuftig. Maar waarom waren bepaalde onderdelen, zoals plinten van kasten en doosjes met schroeven, bijna altijd onder een stapel andere spullen? Uiteindelijk hebben we alles wel teruggevonden.

Inmiddels zijn alle kasten al goed gevuld, maar veel spullen, boeken enz. liggen nog niet op de goede plaats. Verder zijn in Finland alle ruimten standaard voorzien van inbouwkasten. Het is dan ook een raadsel hoe onze spullen zich onderweg lijken te hebben vermeerderd, want deze kasten zijn ook goed gevuld. De keuken heeft 16 laden en 18 kastdeurtjes. Anna heeft daar alles een logische plek gegeven, maar we kennen elkaars logica nog niet. Maar het bed (230 cm) past en de deur kan ook nog open en dicht! We hebben in drie dagen al drie varianten voor de opstelling van de meubels in de woonkamer uitgeprobeerd.

Nieuwe huis

Klik op de foto voor meer foto's van ons huis.

De vloerverwarming doet het prima (zelfs iets te goed, 22 graden), maar het warme water heeft nog niet de gewenste temperatuur (nu max. 28 graden). Samen met de werklui turen we naar alle klokjes, metertjes, computers in de technische ruimte. Beloofd is dat deze aanloopproblemen binnen een paar dagen zijn opgelost. Ook hebben we nog geen kabelaansluiting, en dus nog geen televisie en internet. Maar dat komt ook snel voor mekaar, zeggen ze. Wel hebben we al post en de krant in de eigen brievenbus gekregen. Het wordt hier al helemaal “gezellig”.

We hebben al de eerste sneeuw gehad, maar die is weer gesmolten. Sommige Finnen – ook ‘de’ Fin bestaat namelijk niet – lopen er al lekker warmpjes bij, en wekken de indruk dat het al 20 graden vriest, terwijl het rond het vriespunt is, en er geen wind staat. Wij, in onze “hertfstkleding”, hebben het nog niet koud gehad.

Enkele foto's van Jämsä

Jämsä November 2007

Klik op de foto voor meer foto's van Mummu's huis en omgeving

Sleutels volgende week vrijdag

Zoals het er nu naar uitziet krijgen we vrijdag 2 november de sleutels van ons huis. Maandag 5 november komt de verhuiswagen met onze opgeslagen spullen. Eindelijk wordt ons wachten dan beloond. En de timing is perfect. Anna komt vrijdag 2 november naar Finland (maand geleden al vliegticket geboekt) en Jan heeft in die week vrij. Dus voldoende mensen om te helpen met het uitpakken en in elkaar zetten van de meubels. Nu schuiven we nog wat met onze meubeltjes van papier op de plattegrond, om te zien hoe het het beste kan staan. Binnenkort wat foto’s van ons huis.

Groeten uit Jämsä

Zolang we nog geen vaste internetverbinding tot onze beschikking hebben, luisteren we, om het nieuws uit Nederland te volgen, vooral naar de wereldomroep. In de Finse kranten staat weinig nieuws over Nederland. Dit weekend stond in de Finse krant wel het bericht van het overlijden van Jan Wolkers en twee sportberichten, waarbij Nederlanders betrokken waren. Anky van Grunsven heeft bij de dressuurwedstrijden in Helsinki de kür gewonnen, waarmee ze volgens de krant de toeschouwers had ‘betoverd’. Verder had de Fin Sami Hyypia van Liverpool een fraai doelpunt gemaakt, helaas in eigen doel. Zijn ploeggenoot Dirk Kuijt maakte dit goed door daarna nog twee doelpunten te maken.

Afgelopen week hebben we onze inboedel even teruggezien in de opslagplaats, omdat we de winterbanden nodig hadden. Onze spullen staan opgeslagen ongeveer 1 km van ons nieuwe huis. Wat ons betreft kan de winter nu wel komen. Afgelopen dagen heeft het een heel klein beetje gesneeuwd. Hopelijk horen we volgende week wanneer we in ons huis kunnen, als de controle door de gemeente heeft plaatsgevonden.

Afgelopen donderdag hebben we Mummu naar ‘het kuuroord’ in Tampere gebracht. Saara, de kat, gedraagt zich best gezellig met ons en we hebben haar blijkbaar ook enige regelmaat bijgebracht, want ze komt al rond 7 uur ’s avonds weer naar binnen i.p.v. pas om 1 uur ’s nachts. Het is ’s nachts dan ook wel onder het vriespunt.

Weer terug van vakantie

Volgens de laatste berichten kunnen we waarschijnlijk de laatste week van oktober onze intrek nemen in ons huis. Afwachten maar. Een paar kleine dingetjes moeten nog worden gedaan en dan kan de laatste controle worden uitgevoerd door de gemeente.

Een vaak gestelde vraag: Is het leven duur in Finland?

Tja dat hangt er vooral van af wat en hoeveel je eet en drinkt. Bepaalde levensmiddelen zijn wel wat duurder dan in Nederland, vooral de wat meer ‘exotische groenten en fruit’ en ook alcohol is duurder.

Maar goed: Enkele voorbeelden

• Wegenbelasting € 125,- per jaar
• Benzine €1,30 per liter
• Parkeren is vaak gratis of erg goedkoop
• Je rijdt een stuk zuiniger met wegen waarop je constant 80, 100 of 120 km rijdt, dus je hoeft ook niet op te trekken
• Geen files
• Jaarabonnement op een krant € 210,- (en dan komt de krant ook nog 7 dagen per week)
• I.p.v. Thermae 2000 hebben we hier de luxe van een eigen sauna in huis, maar bijna elk huis heeft een sauna. Hier hoort dat gewoon bij de badkamer.

Afgelopen week waren we in een zomerhuisje in Punkaharju, samen met Raili. Maar ook al heet het dan een zomerhuisje, het is ook berekend op de koudere periodes in het jaar. Goed geïsoleerd (geen dubbel glas, maar zelfs driedubbel glas), vloerverwarming en een zus die het graag warm in huis heeft en de thermometer bedient. Dan is binnenshuis een bloesje voldoende. We hebben de stad Savonlinna bezocht en zijn 's avonds gaan Nordic Walken. In het donker, zodat niemand ons zou zien hannesen met die stokken. We moeten nog wel even oefenen. De paadjes waren wel verlicht, maar in de andere huisjes en campers keek men televisie en zag ons dus niet.

In het weekend waren we bij Jan in Espoo en nu zijn we weer in Jämsä bij Mummu. Binnenkort gaat zij een tijdje naar het ‘veteranenhuis’, een soort kuuroord met baden en massages. In de tussentijd passen wij op Saara, de kat. Zij is ongeveer net zo eigenzinnig als Mummu.

Bijna vier weken in Finland

Nu zijn we al bijna vier weken in Finland. We wonen tijdelijk bij Mummu en we vermaken ons prima. Bijna elke dag gaan we naar Jämsä om in de bieb even te kunnen internetten en boodschappen te doen. Poppe heeft nieuwe rubberlaarzen gekocht (merk: Nokia, het bedrijf bestaat al sinds 1898). Verder wandelen we in de omgeving en spelen we regelmatig een spelletje scrabble. Soms de Nederlandse versie, soms de Finse versie, met Ä en Ö. De B, C, F en G hebben in het Finse scrabble een hoge woordwaarde en er zijn geen Q, W en Z in het Finse alfabet.

Gisteren zijn we naar ons huis in aanbouw in Lahti geweest. De pessimist van ons tweeën ziet vooral wat er nog allemaal moet gebeuren, terwijl de optimist met plezier kijkt naar alles wat al af is en bedenkt hoe ons huis er uit zal komen te zien, als we er eenmaal in kunnen trekken. Nog een paar weken geduld. Ook zijn we langs het postkantoor geweest voor onze post, die vanuit Voerendaal wordt doorgestuurd en post die al naar het nieuwe adres is gestuurd. Er zit wat vertraging in de tijd dat wij de post krijgen.

Het is hier nu zo’n 12 graden buiten en binnenshuis nog wel wat warmer. Voor ons dus nog geen handschoenen en sjaal, zoals de jonge meisjes die we vandaag zagen wel al dragen. De zon komt hier nu rond half acht op en gaat om half zeven onder. Dus het wordt hier nog ietsje eerder licht dan in Nederland en een half uur eerder donker.

Volgende week gaan we samen met Raili naar een huisje in Punkaharju in de buurt van Savonlinna in Zuidoost Finland. Een vakantie in een vakantie. Hierbij alvast een plaatje van internet om een indruk te krijgen. Nee wij vervelen ons niet.

Al weer twee weken in Finland

We zijn nu al weer twee weken in Finland, maar nog niet helemaal op de uiteindelijke plaats van bestemming. Gelukkig biedt familie ons onderdak, zodat we niet in een verhuisdoos hoeven te slapen. We hebben al heel wat heen weer gependeld tussen Jan in Espoo en Mummu in Jämsä met diverse tussenstops in Lahti. Jan was twee weken in Boedapest voor zijn werk, dus we hadden een leuk huisje tot onze beschikking, inclusief sauna en internet. Handig om allerlei zaken van een afstand te regelen. We zijn al meerdere keren naar ons huis geweest. Het huis vordert, de open haard zit er in, de keukenapparatuur, de mooie houten vloer met vloerverwarming, binnenkort de brievenbus. We moeten nog maar eens achter de post aan die op het postkantoor van Lahti op ons ligt te wachten. Er moet nog wel het een en ander aan het huis gedaan worden, voordat we half oktober de sleutels krijgen. In de tussentijd heeft de auto al een Fins nummerbord gekregen, hebben we een sofi-nummer, verzekeringen en een bankrekening geregeld en beschikken we over winkelpasjes voor de beide supermarkten in onze wijk. Soms gaat het allemaal erg makkelijk en soms duurt het net ietsje langer...

Nu zijn we weer bij Mummu in Jämsä. Hier beschikken we niet over een internetaansluiting, maar in de bibliotheek kunnen we ook wel internetten. We genieten hier van de schitterende herfstkleuren. 's Avonds in het donker is de esdoorn bijna lichtgevend. De winterjassen die we hier al in de zomer hadden achtergelaten hebben we nog niet nodig gehad.

Eerste dagen in Finland

Sinds maandag zijn we dan in Finland. Vantevoren hadden we al uitgebreide informatie over immigratie gelezen op de website van de gemeente Lahti, dus wij waren goed voorbereid. Ook de adviseurs van Suomi Seura hadden ons verteld dat we ons bij aankomst alleen maar bij de ‘Maistraatti’ hoefden aan te melden als landverhuizer. Bij de 'Maistraatti’ stuurden ze ons echter naar de politie, terwijl we overal hadden gehoord dat je je binnen 3 maanden moest aanmelden. Bij de politie moesten allerlei formulieren worden ingevuld en ons werd ‘het hemd van het lijf gevraagd’. ‘Waar hadden we elkaar ontmoet, wanneer en hoe?’ Uiteraard wist ik dat nog wel na 37 jaar. Dit is toch echt geen schijnhuwelijk! Tja, 35 jaar geleden, toen we wilden gaan trouwen, moest ik volgens de ambtenaar in Apeldoorn niet zo aangebrand zijn. Toen was er ook nog een heel gedoe voor nodig omdat wij nog een bewijs moesten hebben dat IK ongehuwd was, voordat Poppe het bewijs kreeg dat hij ongehuwd was. Met het document in het Fins en een Fins woordenboek hebben we dat toen kunnen aantonen.

Vervelender was dat we weer terug naar de auto moesten om andere gegevens te halen, die in een map onder twee zware koffers lagen. Het was nog maar de vraag of daarna weer alles paste in onze overvolle auto. Maar ach de hemel is blauw en de wolken wit, dus wij laten ons zeker niet uit het veld slaan door wat bureaucratie!

Vertrek naar Finland

Zaterdag 8 september vertrekken we naar Finland. Met de boot vanuit Travemünde in Duitsland komen we dan maandagochtend in Helsinki aan.
Hier geniet Poppe zijn galgenmaal in Voerendaal, een half uur voor het vertrek.

Nieuwe huis in Lahti